Banner van ManKrat - Cadeau's voor mannen

De pispot over de aardbeien

aardbeien Ina(van gast-auteur Ina Schipper) Afgelopen week hadden wij de eerste oogst uit de tuin.  De Lavas (maggiplant) stond al weer trots boven de stijve klei. Vaak vraag ik mij af of zo’n teer plantje die stijve klei weer doorstaat, maar dan zie ik dat een madeliefje een hele stoeptegel omver duwt, omdat ze wil leven. Wat een kracht.

Vitale grond
Als het nog nat is in het voorjaar dan krult de klei zo lekker om de klompen. Het is zwaar om om-te-spitten,  het kleeft aan de handen. Heel anders dan de zandgronden van onze jeugd. Mooi zand, makkelijker te bewerken maar wel arme grond. Nog zie ik mijn opa in zijn oude manchesterbroek en zijn boezeroen (een werkoverhemd) in de weer met oude koemest om de aarde vitaal te maken.

De moestuin was een noodzaak
Ik logeerde regelmatig bij opa en oma en in hun appelgaard hing een schommel. Al schommelend keek ik toe hoe opa bezig was met de moestuin. Toen móest je daar wel mee bezig zijn want dat was je eten. Met het leven komt de honger en voedsel is overleven. Elke dag was hij in de tuin bezig met inspectie, verzorgen en wieden. Of genieten daar ook bij hoorde weet ik zo niet, vast wel, want mijn grootouders waren dol op bloemenpracht en wuivend graan, haver nog in die tijd. Nu staan die plekken waar vroeger wuivende graanvelden stonden vol met mais. Ook bloeiende aardappelvelden vind ik nog steeds een lust voor het oog. Hoe mooi ook, er stond toch een druk op dat goed ging in de tuin, simpelweg omdat dit je eten was, de supermarkt was nog ver te zoeken in die tijd.

De pispot over de aardbeien
Tijdens de logeerpartijtjes zag ik oma ’s ochtends altijd de pispot over de aardbeien leeg gooien, dat klinkt heel veel moderne mensen vies in de oren, maar dat was toen zo gewoon. Duurzaam zullen we nu zeggen, of hergebruiken. Ik moet lachen als ik denk aan de afschuw op de gezichten als ik dit vertel, wat zijn wij in 2013 toch keurige nette mensen geworden. Mijn neefje uit de stad destijds was blij dat zijn moeder suiker over de aardbeien deed. Echter, de aardbeien van mijn lieve oma waren zoet en groot, die hoefden geen suiker. De natuur is zoet genoeg!!

[Red: Wat zou beter zijn: kunstmest of puur natuur? 🙂 ]

Onze gastschrijver Ina Schipper is opgegroeid met respect voor mens, dier, milieu en natuur. Dit respect zet ze voort in haar praktijk voor Huid Cosmetica en Advies.

Wil je ook tuinieren met respect voor de natuur? Dit boek helpt je om op een leuke manier je eigen groenten te verbouwen zonder pesticiden en kunstmest:

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *